Auteursarchief: Jan-Hein

Verhuisd!

Sinds Google ‘Blogger’ heeft gekaapt, is het een vrolijke choas aan URL’s om in een blog te komen. Niemand heeft daar blijkbaar last van, want ik lees er niets over. Maar het is toch grappig dat veel bloggers een blogspot-adres … Lees verder

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Het geheim van twee plankjes

Alle leerlingen hebben een geheim. Geheimen zijn niet perse negatief of zijn een trauma. Verliefdheid is een geheim, zoals ook: straaljagerpiloot willen worden of nieuwslezer. Maar een geheim deel je niet op Facebook en vertel je ook niet in de … Lees verder

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Mijn vader had een houten been

Over schaamte en trots Er werd nooit gesproken over het houten been van mijn vader. Het was er gewoon en het was er overduidelijk. Zoals hij liep, zo liep niemand. Toen hij nog fietste, was het nog duidelijker. Hij fietste … Lees verder

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Zweten voor de goede zaak

over corporate identity Zoals men weet, heeft elke organisatie een missie, een huisstijl en een motto. Ook al is het doel van de organisatie evident, bijvoorbeeld het beheren van betaald parkeren, dan kan zij toch niet zonder missie, huisstijl en … Lees verder

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Lieve meneer van Dalen,

Namens alle leerlingen wil ik even zeggen dat wij het jammer vinden dat u weg gaat en dat wij geen gymnastiek meer van u krijgen. Aan de ene kant kunnen wij het ons wel voorstellen. U zult wel moe zijn. … Lees verder

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Altijd gaat de zon weer op

….in het diepst van mijn gedachten. In de gang van de studentenflat was het een onvoorstelbare bende. Dat was normaal. Ik snapte al gauw dat ik daar aan moest wennen en dat het kleinburgerlijk was om er een punt van … Lees verder

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Voor eeuwig in het bos

Ik moet nog steeds aan haar denken. Soms. Bijvoorbeeld op een stille middag in november als de zon strijklicht is over het landschap. Weemoed. Of als ik een bepaalde pianosonate van Beethoven hoor. Heimwee. Maar ook als ik mistroostig word … Lees verder

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Troost?

Op een rustige ochtend in de herfst loopt Bart met vrienden naar school. Ergens onderweg loopt hij een andere kant op. Hij groet zijn vrienden. Van de rest van zijn leven weten we niets. Hij werd gevonden in het veld. Hij … Lees verder

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Annemiek aan het strand

Arie is een groots leraar. Rond 1980 is hij docent aan de lerarenopleiding in Amsterdam. Ik ben 30, hij is 45. Ik ben zijn ‘leidinggevende’, maar ik vind hem veel groter dan ik ben. Hij is bioloog en zijn levensloop … Lees verder

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

Sarah leefde korter dan een dag.

Het is een oneindige rij. Al die elf-achtige ongeborenen. Zo ver als je kunt kijken. Er is geen landschap. Er is alleen ruimte en tijd in pasteltinten. De oneindige rij kleintjes beweegt langzaam. Een voor een passeren zij de grote … Lees verder

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen